Benjamin Britten - Death In Venice

Misschien was het Luchino Visconti’s geslaagde filmversie van de verhalen van Thomas Mann die de belangrijkste Engelse componist van de 20e eeuw er toe bracht Death in Venice voor het muziektheater te bewerken. Drie jaar na de première van de film slaagde Britten erin met zijn laatste muzikale drama het verband tussen opera en dans te leggen. Innovatief en onconventioneel, werd het werk een uitzonderlijk succes.

De pers prees onderhavige uitvoering van de Glyndebourne Touring Opera zowel vanwege de productie en choreografie als de uitzonderlijke uitvoeringen van muzikanten en zangers, in het bijzonder de rol van Robert Tear als Gustav von Aschenbach.